Munros

Mają w sobie góry coś takiego, coś zupełnie nieuchwytnego, co sprawia wciąż i wciąż chce się tam wracać. Gdyby dwa lata temu ktoś mi powiedział, że niedługo będę sobie truchtała wesoło (czytaj jako stąpała boleśnie) po szkockich wzniesieniach, to raczej pogardliwie przemilczałabym te żenadę. Nie zrozumcie mnie źle. To nie z górami coś jest nie tak. Chodzi zdecydowanie i niepodważalnie o mnie. Po prostu nigdy nie widziałam tam siebie. Ale czas to taki złośnik, co lubi […]